سلول
پر پروازمو چیدی و رفتی
ندیدی پر به پر خون گریه کردم
شبا پاهامو میبندم به این تخت
هنوز عادت به سلولم نکردم
مهدی تاجیک
امرداد ۱۳۸۸
پر پروازمو چیدی و رفتی
ندیدی پر به پر خون گریه کردم
شبا پاهامو میبندم به این تخت
هنوز عادت به سلولم نکردم
مهدی تاجیک
امرداد ۱۳۸۸