خسته از بخت و از این تقدیرم

آمدی غرق خودت کردی و رفتی من را

خیر پیش و سفرت بی‌خطر اما آخر

دل وامانده‌ی خود را چه کنم؟

مهدی تاجیک

آذر ۱۴۰۴