چای آورد و من از قند لبش کام تمنا کردم ای به گور پدرش آن‌که به او گفت دیابت دارم مهدی تاجیک امرداد ۱۴۰۴

بستیم دهان و حرفمان را خوردیم در خلوت‌مان به واژه شلاق زدیم مهدی تاجیک امرداد ۱۴۰۴

آنچنان عشق فراوان شده است، جای یکی هر یکی، یکصد‌و‌یک دلبر و شیدا دارد مهدی تاجیک امرداد ۱۴۰۴

ز شما مرگ طلب عشق عطا فرمودید بارالها ملک‌الموت پلنگی دارید مهدی تاجیک امرداد ۱۴۰۴

دارم دلواپست میشم چرا دیر اومدی خونه چرا شال و لباست باز گرفته عطر مردونه چرا دستات میلرزه شبو با کی سحر کردی تو که خورشید […]

پدر یعنی شرف یعنی عشیره پدر یعنی برند یک قبیله مهدی تاجیک امرداد ۱۳۹۰