عادتم داده نمک روزه به او باز کنم وقت افطار و اذان، صوت موذن، الله… گرچه این باقلوا مثل شما شیرین است من نمک‌گیر دو چشم‌ات […]

سرگرم زخمی کردن خویشم کل جهانم بوی خون میده حالم شبیه داغ‌داری که تازگی داغ جوون دیده مهدی تاجیک بهمن ۱۴۰۴

نازنین، بگذر و بگذر که جهان در گذر است مشو همرنگ جماعت نیک ماندن هنر است مکن آلوده به کین جان و دلت را هرگز عقل، […]

باغبان چاره نما گلشن آفت‌زده را مگذار از دم عفریت، خشکیده شود عمر را وقف گل یاسمن و مریم کن علف هرز محال است که ارکیده […]

قاتل اهلی بی وجدان من، یادت بخیر ای دلیل ذهن سرگردان من، یادت بخیر مهدی تاجیک آذر ۱۴۰۴

خسته از بخت و از این تقدیرم آمدی غرق خودت کردی و رفتی من را خیر پیش و سفرت بی‌خطر اما آخر دل وامانده‌ی خود را […]