غرق در فکر تو دریازده‌ای سرگردان ساحلی نیست که آغوش بگیرد ما را مهدی تاجیک فروردین ۱۴۰۲

فصل عریانی باغستان است کوچه‌ها برگ درخت می‌دزدند شهر از همهمه‌ی ارواح پر شبح‌هان حال تو را می‌پرسند مهدی تاجیک آذر ۱۴۰۰

باید نمازهای خوانده‌ی خود را قضا کنم شاید به می فروش محل اقتدا کنم مهدی تاجیک شهریور ۱۴۰۰

سرزنش هیچ‌کسی قاتل گل را نکند همه مدهوش ز عطر بدن مقتولند مهدی تاجیک اردیبهشت ۱۴۰۰

لبات رو لباشه، تنم یخ زده نفس‌هاتو از دور حس می‌کنم قرارم به الکل میسر نشد خیالم رو با تو نجس می‌کنم مهدی تاجیک فروردین ۱۴۰۰

شعر میخوانی و دل در قفس سینه‌ی من بال و پر می‌زند اندر پی رسوایی من مهدی تاجیک آبان ۱۳۹۹