نه نوح بودیم و نه در زمان سفر کردیم اما زندگی کردیم، عهد قجر را مهدی تاجیک مهر ۱۴۰۲

غرق در فکر تو دریازده‌ای سرگردان ساحلی نیست که آغوش بگیرد ما را مهدی تاجیک فروردین ۱۴۰۲

شب است و مردم چشمم ز خواب خالی‌تر بهانه می‌گیرد نگاه مانده به در کلافه می‌شمرم صدای بع‌بع را تمام می‌نشود گله‌ی بی‌مادر بخواب چوپان تا […]

فصل عریانی باغستان است کوچه‌ها برگ درخت می‌دزدند شهر از همهمه‌ی ارواح پر شبح‌هان حال تو را می‌پرسند مهدی تاجیک آذر ۱۴۰۰

باید نمازهای خوانده‌ی خود را قضا کنم شاید به می فروش محل اقتدا کنم مهدی تاجیک شهریور ۱۴۰۰

سرزنش هیچ‌کسی قاتل گل را نکند همه مدهوش ز عطر بدن مقتولند مهدی تاجیک اردیبهشت ۱۴۰۰