آمدم اما وطن با چشم گریان آمدم از قفس پرواز کردم سوی زندان آمدم دیگری آمد رسید و زود صاحبخانه شد من که صاحبخانه بودم همچو […]

نمیدونم این راه بی‌انتها منو با خودش تا کجا میبره کجا خسته میشه از این آدمک کجا این گناهو رقم میزنه مهدی تاجیک آذر ۱۳۸۷

عجب دنیای نادخلی‌ست، دل صاحبدلان خون است بیا کوروش، بیا بنگر، وطن در بند افسون است ​بگو رستم به‌پا خیزد، بگو آرش کمان گیرد چه شد […]

قلم پاشو کمی کاغذ سیاه کن که باز این دل هوای گریه داره بذار خالی‌شه بغضم روی کاغذ شاید غم لحظه‌ای تنهام بذاره نگو که خسته‌ای […]

وطن آغوش خود بگشا دارم سوی تو می‌آیم دلم از دوری‌ات تنگ است از این غربت گریزانم چقدر نامردمی دیدم در این هفتاد و دو ملت […]

آغوش تو جغرافیایم بود تاریخ دنیامو عوض کردی مهدی تاجیک آبان ۱۳۸۷