لبات رو لباشه، تنم یخ زده نفس‌هاتو از دور حس می‌کنم قرارم به الکل میسر نشد خیالم رو با تو نجس می‌کنم مهدی تاجیک فروردین ۱۴۰۰

شعر میخوانی و دل در قفس سینه‌ی من بال و پر می‌زند اندر پی رسوایی من مهدی تاجیک آبان ۱۳۹۹

دوتا هم‌خونه، هم‌سلول، هم‌بند دوتا دشمن که از هم کینه داریم من و تو خسته از جنگیم، اما برای گفتگو بی‌اعتباریم تحمل می‌کنیم این سایه‌ها رو […]

من و تو بی‌چتر و گلوله بارون بود هوا پر از دود و زمین پر از خون بود تو گریه میکردی گلوله‌بارون بود تو گریه میکردی […]

جهان‌گریزی ما را، هیچ روان‌پریشی ما را، هیچ کسی بجز تو نمی‌فهمد خراب‌حالی ما را، هیچ مهدی تاجیک فروردین ۱۳۹۸

نگاهت رو بگیر از چشم خیس من نخواه از رو ترحم سهم هم باشیم دارم تردیدو تو چشمات میبینم بیا طی کن منو بانوی نقاشیم از […]