خسته از بخت و از این تقدیرم آمدی غرق خودت کردی و رفتی من را خیر پیش و سفرت بی‌خطر اما آخر دل وامانده‌ی خود را […]

ماه خونین شد و ما دست کشیدیم ز جنگ عاقبت سلسله‌ی سحر سحر باطل شد مهدی تاجیک آبان ۱۴۰۴

جمعه‌ها بدون تو دلگیره جمعه‌ها، جهان من جهنمه نمیدونی که چه حالی دارم نمیدونم که چمه، چه مرگمه قهوه و دارو و دوش آب سرد فکرتو […]

من مست از دو جام شراب تو تو گرم چو امرداد بارفروش گاهی برای دلم مازنی برقص گاهی برای دلم صورتی بپوش مهدی تاجیک آبان ۱۴۰۴

من زشت‌ترین آدم دنیا و تو زیبا دیگر ز برای تو و زیبایی تو حوصله‌ای نیست مهدی تاجیک آبان ۱۴۰۴

جرعه‌ای از لب گیلاس تو ما را کافی‌ست گرم چون قهوه و گیرایی الکل داری مهدی تاجیک مهر ۱۴۰۴