سیزده بار زمین دور مدارت چرخید تا که آغوش تو نوری به تنش اعطا کرد مهدی تاجیک فروردین ۱۴۰۴

بعد از تو تنهاتر شدم، دنیا سرم آوار شد با رفتنت پشتم شکست، تنها کسم دیوار شد دیوار دستامو گرفت، تا راه رفتن ساده شد اکست […]

عشق گاهی جلوه‌گر گاهی نهان گه بیش گه کهتر گاه آتش گاه پنهان آتشی در زیر خاکستر عنفوان شور و شرر نوری ز جوهر نور در […]

سر عاشقان بانو سر دلبران سلامت سر بی‌منت دیوار که همیشه پشت‌گرمم به وجودش همچو یک یار سر این زمین سلامت که مرا به روی دوشش […]

دل نثارش کردم اما غایت او اخذ جان است این دد از باغ عدن ابلیس جان مردمان است ​عاقبت هرکس در آغوشش بگیرد صید اوست یا […]

گیرم که من خاک‌به‌سر خر شد و بخشید تو را باز از آینه و خلوت خود شرم نداری؟ مهدی تاجیک فروردین ۱۴۰۳