او ز گل خلق، و من هاویه باطن بودم او چو بسم‌الله و من شمهورش جن بودم مست ویرانی ما بود و رگ تازی داشت و […]

عادتم داده نمک روزه به او باز کنم وقت افطار و اذان، صوت موذن، الله… گرچه این باقلوا مثل شما شیرین است من نمک‌گیر دو چشم‌ات […]

سرگرم زخمی کردن خویشم کل جهانم بوی خون میده حالم شبیه داغ‌داری که تازگی داغ جوون دیده مهدی تاجیک بهمن ۱۴۰۴

سال‌ها طی شده از خصم زحل آخرین یخ‌بندان عنفوان سده‌ی شصت و نهم بعد میلاد مسیح دهه‌ها بعد ز فرگشت نوین مبدأ و مطلع و آغاز […]

جان من تغییر خوب است گاه اما گاه بد آنچه باعث می‌شود زیبا شود روحت نکوست آنچه اهریمن بسازد از تو اما اشتباه بس مهم است […]

تو گناهی نداشتی… آری اشتباه از تصور من بود من تو را فرشته می‌دیدم خلقتی ناب و لایق تقدیس و تو اما شبیه انسان‌ها و تو […]