فصل عریانی باغستان است کوچه‌ها برگ درخت می‌دزدند شهر از همهمه‌ی ارواح پر شبح‌هان حال تو را می‌پرسند مهدی تاجیک آذر ۱۴۰۰

باز دوباره بارون کوچه رو تر کرده پادشاه تردید عشقو باور کرده باز دوباره تو شهر عطر تو پیچیده چشمای غمگینم دوباره خندیده شب عشقه امشب […]

آمدم اما وطن با چشم گریان آمدم از قفس پرواز کردم سوی زندان آمدم دیگری آمد رسید و زود صاحبخانه شد من که صاحبخانه بودم همچو […]

نمیدونم این راه بی‌انتها منو با خودش تا کجا میبره کجا خسته میشه از این آدمک کجا این گناهو رقم میزنه مهدی تاجیک آذر ۱۳۸۷

عجب دنیای نادخلی‌ست، دل صاحبدلان خون است بیا کوروش، بیا بنگر، وطن در بند افسون است ​بگو رستم به‌پا خیزد، بگو آرش کمان گیرد چه شد […]

دیگر حساب کوچ پرستوها از دستم در رفته فقط شنیده‌ام که هیتلر مرده و آنقدر دیر شده که آدم‌ها بجای دمپختک پیتزا میخورند دوره دوره‌ی قبرهای […]