خودم بال‌وپرت دادم شدی خانوم این خونه حالا سهم من از دنیا یه سلول کنج زندونه مهدی تاجیک اسفند ۱۳۸۷

نمی‌خواهم بمیرم من نمی‌خواهم مگر زور است نمی‌خواهم، نمی‌میرم که مرگ از فکر من دور است مرا با مرگ کاری نیست دلم درگیر این دنیاست دلم […]

علی برخیز، دین را سر بریدند به روی مرد و زن خنجر کشیدند ​دوباره نهروان است و خوارج به قصد نیزه‌ها، قرآن خریدند ​مریدانت عقیلی پیشه […]

آمدم اما وطن با چشم گریان آمدم از قفس پرواز کردم سوی زندان آمدم دیگری آمد رسید و زود صاحبخانه شد من که صاحبخانه بودم همچو […]

نمیدونم این راه بی‌انتها منو با خودش تا کجا میبره کجا خسته میشه از این آدمک کجا این گناهو رقم میزنه مهدی تاجیک آذر ۱۳۸۷

عجب دنیای نادخلی‌ست، دل صاحبدلان خون است بیا کوروش، بیا بنگر، وطن در بند افسون است ​بگو رستم به‌پا خیزد، بگو آرش کمان گیرد چه شد […]